Interview | ‘Ik wil laten zien wat ik kan!’

Jan Kemps uit Breda verliet de school zonder diploma’s. Inmiddels is hij 59 en begonnen met taalcursussen.

Droombaan gemist…
Jan vertelt dat hij maar korte tijd op school heeft gezeten. Dit werd vanuit thuis niet gestimuleerd. Op zijn vijftiende ging hij van school af zonder diploma’s en ging aan de slag in de bouw. Toen hij promotie wilde maken, was het een probleem dat hij niet goed kon lezen en vooral schrijven: “Ik kon meer gaan verdienen en ambtenaar worden bij de gemeente. Maar ik weet wat mensen ervoor moeten doen. Ze moeten van alles opschrijven, dat ging ‘m niet worden. Ik heb gezegd dat ik niet wilde terwijl het eigenlijk een droom was.”

… en ook geen trainer
“Een andere droom die ik moest laten varen is om trainer te worden. Mijn hobby was boksen, daar ging ik 100% voor. In korte tijd was ik A-klasser, dat is het hoogste niveau in Nederland. Ik werd gevraagd voor het Nederlands team en daar draaide ik goed mee. Bij een wedstrijd werd ik aangesproken door iemand van de Nederlandse Boksbond. Hij vroeg of ik een opleiding wilde gaan volgen om trainer te worden. Voor de tweede keer moest ik zeggen dat ik er geen zin in had. Maar dat was de reden niet, de reden was dat ik het theoretisch gedeelte niet zou kunnen. Alweer een droom die ik niet kon waarmaken.”

Bespreken
Jan was goed in smoesjes verzinnen en hield het zelfs verborgen voor zijn vrouw: “Mijn vrouw kwam erachter toen ze een briefje van me vond dat ze bijna niet kon lezen. Zij bracht het ter sprake. Dit kwam op het goede moment omdat het werk op de bouw te zwaar was geworden. Ik kwam thuis te zitten en ging piekeren. Iemand van maatschappelijk werk heeft mij toen naar de GGZ verwezen. Dat praat en stuk makkelijker en daarna ben ik terug naar school gegaan.”

Petje af voor de docenten
In de klas was Sonja van den Berge (ROC West-Brabant) zijn docent. Sonja: “Het is moeilijk om ervoor uit te komen dat je niet goed kunt lezen en schrijven, zeker als Nederlands je moedertaal is. Vaak hebben die mensen een zetje nodig om weer lessen te gaan volgen.” Jan: “Ik had er weinig moeite mee om te vertellen dat ik weer naar school ging, ik ben nu eenmaal zoals ik ben. Toen ik de stap eenmaal had genomen kwam ik erachter dat er meer zijn. Binnen een week was het geregeld dat ik in de klas zat. Ik had weinig tijd om erover na te denken. De docenten hebben mij heel goed opgevangen, echt petje af voor hoe zij met mensen om kunnen gaan.”

Ik kan het wél
De lessen gaan goed: “Nu blijkt dat ik het wél kan. Ik haal goede punten maar ik ben ook een strever, een winnaar. Ik merk steeds verbetering en ik wil graag de beste zijn. Ik wil laten zien dat ik het kan, niet alleen voor mezelf, maar ook voor mensen die rondlopen met hetzelfde probleem als ik heb gehad.”

Trots
Sonja en Jan geven nu samen voorlichting om laaggeletterdheid te herkennen. Jan: “Ik kwam in contact met een vrouw van 72 die echt niet kon lezen en schrijven. Als je nu ziet hoe ze dat doet, ze kan zelf goed vooruit. Af en toe help ik haar nog met de computer. Dat maakt me wel trots maar dat is iedereen als ze zien wat ze kunnen. Ik denk soms nog aan de kansen die ik heb gemist. Ik zou er een boek over kunnen schrijven!”

Bron: Jan van de Straat, de Nieuws BV, NPO radio 1 - Link naar het radiointerview

Wilt u meer weten over de ontwikkelingen in West-Brabant? Neem contact op met projectleider Ernestine Schipper, ernestine@lezenenschrijven.nl.

Locatie

Noord-Brabant