Toekomst van educatie vanuit het perspectief van roc’s

Sinds 1 januari 2015 is de stapsgewijze afbouw van de verplichte inkoop van volwasseneducatie bij roc’s door gemeenten in gang. Welke effecten heeft dit? Welke toekomstverwachtingen hebben afdelingen educatie van roc’s en welke rol kunnen en willen zij spelen in de volwasseneducatie? Het rapport ‘Toekomst van educatie vanuit het perspectief van roc’s’ dat in opdracht van Stichting Lezen & Schrijven door ecbo is uitgevoerd biedt inzicht.

Het onderzoek bestaat uit twee delen; een inventarisatie middels een vragenlijst bij alle roc’s en een serie verdiepende gesprekken met het management van educatie.

Het onderzoek geeft inzicht in de daadwerkelijke en verwachte aantallen deelnemers educatie en de daarbij betrokken docenten en vrijwilligers. Ook levert het informatie op over regionale samenwerking en het beleid van gemeenten en roc’s met betrekking tot educatie.

Sterke daling van het aantal deelemers en docenten verwacht

Uit het onderzoek blijkt dat vanaf 2016 een sterke daling van zowel het aantal deelnemers – met name autochtonen – als het aantal docenten wordt verwacht. Voor 2017 verwacht men zelfs een halvering van het aantal deelnemers. Vanaf 2018 hebben roc’s geen enkele zekerheid en heerst de angst dat educatiemiddelen niet-geoormerkt opgaan in het budget voor het sociaal domein.

Daarbij is er een tweeledig beeld van beleid en samenwerking met gemeenten: enerzijds zijn er gemeenten zonder doordacht en duurzaam educatiebeleid waarbij er onvoldoende op kwaliteit, resultaten en samenwerking wordt gestuurd. Anderzijds zijn er gemeente waarin over meerdere jaren samengewerkt wordt vanuit een gezamenlijk gedragen visie. Er bestaat behoefte aan prikkels vanuit landelijk beleid waarmee roc’s hun bestuurders kunnen aanspreken op de maatschappelijke opdracht en werk te maken van partnerschap van het roc in de eigen regio om educatie toekomstbestendig te maken.

Jan van Zijl, voorzitter MBO Raad:
“In veel gemeenten brokkelen de professionele voorzieningen gestaag af. […] We zien dat de kennis over het bereiken en begeleiden van mensen die moeite hebben met basisvaardigheden langzaam verdampt.”

Samenwerking biedt kansen

Die samenwerkingen bieden kansen: in een aantal arbeidsmarktregio’s zijn er effectieve netwerken opgebouwd van roc, bibliotheek, gemeenten en welzijnsinstellingen. Deze netwerken maken het mogelijk de formele en non-formele educatie aan elkaar te verbinden en om meer laaggeletterde autochtonen en allochtonen te bereiken. Het Actieplan Tel mee met Taal wordt daarbij door roc’s als steun in de rug beschouwd, waarbij Stichting Lezen & Schrijven voor hen een belangrijke rol vervult in het regionale netwerkvraagstuk. Dat is echter niet voldoende: aanvullend op het Actieplan zou er vanuit de ministeries het signaal moeten komen dat educatie op de agenda blijft en minder afhankelijk wordt van schommelingen en wijzigingen in budgetten die door gemeenten worden besteed.

 

Locatie

Landelijk