Op ontdekkingstocht door het zorgcentrum

Eind 2018 vond er bijeenkomst plaats in Gezondheidscentrum Korte Akkeren. Centraal stond de hulpvraag van het gezondheidscentrum: hoe kunnen wij laaggeletterden zo goed mogelijk helpen? De ervaring van verschillende partijen werd ingeroepen. Mensen uit de zorg, een Taalaanbieder en een afgevaardigde van Stichting Lezen & Schrijven. Maar de belangrijkste deelnemers waren de zes laaggeletterde cliënten die hun ervaringen deelden over onder andere het maken van een afspraak en het vinden van de weg binnen het zorgcentrum.

Aan de hand van deze onderdelen was een programma in elkaar gezet waar de professionals konden luisteren naar de ervaringen van de cliënten. Het was een goede manier om een beeld te krijgen van hun belevingswereld.

Een afspraak maken

Het blijkt dat het soms best lastig is voor deze groep om ‘even’ te bellen met de huisarts om een afspraak te maken. Uit de reacties kwam duidelijk naar voren dat ze het liefst persoonlijk naar de huisarts gaan om daar aan de balie een afspraak te maken en dat ze dat dan op een briefje geschreven willen hebben. Want telefoneren is voor de meesten te ingewikkeld. Een keuzemenu aan de telefoon wordt vaak afgespeeld net zo lang tot ze iemand vanzelf aan de telefoon krijgen.

De weg vinden in het gebouw

De zes ervaringsdeskundigen gingen vervolgens in duo’s op pad in het zorgcentrum. Elk koppel kreeg de taak om op zoek te gaan in het zorgcentrum naar de fysiotherapeut, de diëtist of de tandarts. Het was voor alle koppels lastig om zonder op deuren te kloppen en mensen te vragen de juiste ruimte te vinden. Een gebrek aan duidelijke pijlen of afbeeldingen maakte de weg vinden voor alle zes een grote uitdaging.

De meesten vinden het moeilijk om de weg te vragen, vooral aan een vreemden. Een reactie uit de groep: “Als ik iemand een vraag stel, krijg ik vaak zo veel informatie terug dat ik het niet goed kan volgen. Mensen gebruiken veel moeilijke woorden en praten snel. Eén keer uitleggen is meestal niet genoeg, dan kan ik het niet onthouden.” De conclusie van de groep zelf was dat ze het fijn vinden als mensen even met hun meelopen. En bij een informatiebalie is het een stuk makkelijker om de weg te vragen.

In het gezondheidscentrum hangen veel posters en liggen veel folders. ‘Wie kijkt daar wel eens naar’ werd aan de groep gevraagd? Sommigen kijken wel eens of er iets interessants bij zit. Een van de deelnemers zei iets belangrijks: “ik heb er niets aan omdat ik ze niet kan lezen.”

Conclusie

De afdelingen gaan zich buigen over het gebruik van pictogrammen in de routing. De apotheek gaat aan de slag met een Kijksluiter en gaat mensen die vragen hebben over hun medicatie, uitnodigen om langs te komen op tijden dat het wat rustiger is. Kortom, de bijeenkomst was zeer waardevol. Het gezondheidscentrum weet nu hoe de service te verbeteren dankzij de input van de cliënten. Ze gaan de wijzigingen doorvoeren en zullen uiteraard de zes ‘adviseurs’ uitnodigen om het eindresultaat te beoordelen. Nog een mooie bijkomstigheid is dat twee cliënten graag willen leren lezen en dat wordt verder opgepakt door het Taalhuis.

Meer informatie over het gezondheidscentrum Korte Akkeren? Kijk op: korteakkeren.com.